Het verhaal van Gerard

 

Het Nederlands Familierecht heeft geen antwoord op de hedendaagse problematiek

van ouderonthechting en vervreemding veroorzaakt door pathogene ouders.

Nederlandse tekst onder de engelse tekst.

"I am one of the fathers in the documentary and experienced how judges were unable to prevent increasing damage for my son, also how the situation became irreversible.

 

Family Law in Holland is widely interpretable when it comes to the rights of children and their parents. Even Children's Rights can be ignored or manipulated because of a lack of enforcement of the court orders by police authority in Holland.

 

Every year, around 16.000 children in Holland loose contact with one parent because Family Law says both parents are responsible for the problems, while it is only one parent that refuses to collaborate. In this traject, even forensic mediation is an easy job for an unwilling person. In the event of a negative outcome, both parents are held responsible. The negative outcome is thus positive for the refusing parent

In Dutch Family Law the Truth seems to be irrelevant, even if one party clearly undermines the truth. Therefor the Dutch system fails in many ways. 

 

Alienating parents have far more tools than alienated parents. They are able to thoroughly brainwash a child in a week, changing it's attitude and induce complete lost of faith in the other parent because this parent is unable to meet or see the child. 

 

  "Just wait until he is 12, you will never see your son again!"

 

A few years before my son was taken to a psychiatrist with major emotional problems. His mother had kept the child away from his father since they divorced. Traumatized by men in the Arab world in childhood she is unable to cooperate with men. Since our divorce she told me to never talk to me again and all communication had to go through lawyers.

 

Since november 25, 2016 I haven't seen or talked to my son. Eleven at that time he was illegally taken by his mother, brainwashed in Paris a few weeks later, and completely changed his attitude, accusing his father of domestic fight and mistreatment, things that never happened. In subsequent proceedings, the mother did not comply with the judgment. 

Few months later child protection council noted split loyalty but the judge decided to hear the boy who convinced the judge that he did not want to see or meet his dad no more.

 

For alienated parents the primal instinct is to protect their child. They are severely affected. A child with a pathogenic parent is encouraged to reject the relationship with the other parent, having a [transgenerational] coalition against the other parent rejecting and excluding shared parenthood.

 

A pathogenic parent is a psychologically damaged person 

projecting his/hers personal emotions on the child and ex-partner.

 

I will always love my son and his mother dearly, but I do not accept their motives. I will always be there to clarify misunderstandings because life is too short to waste!

 

 Gerard

 

 "Als één van de vaders in de documentaire heb ik ervaren hoe rechters onmachtig waren om de schade m.b.t. ouderonthechting te beperken waardoor de situatie met mijn zoon onomkeerbaar werd.

 

Het Nederlands familierecht blijkt breed interpreteerbaar als het gaat om de rechten van ouders en kinderen. Omdat de jeugdhulp in veel gevallen niet in staat is om adequaat te handelen waar het gaat om feiten (waarheidsvinding) worden rechtbanken verkeerd voorgelicht en kinderrechten genegeerd. Ook de handhaving (van rechterlijke uitspraken) worden zelden uitgevoerd.

 

Elk jaar verliezen meer dan 16.000 kinderen het contact met één van hun ouders omdat het familierecht beide ouders verantwoordelijk houdt voor problemen die slechts door één ouder worden veroorzaakt, de pathogene ouder welke medewerking weigert.

 

In zo'n traject is zelfs forensische bemiddeling een makkelijke klus voor de weigerende ouder. Bij een negatief resultaat worden beide ouders immers verantwoordelijk gehouden. Het negatieve resultaat is dan positief nieuws voor de weigerende ouder.

 

Het draait in het familierecht niet om waarheid maar worden moeilijke knopen doorgehakt. Niet altijd met een goede insteek of afloop.En juist daarom faalt het Nederlandse systeem op veel vlakken waardoor het kind een van zijn ouders verstoot. Oudervervreemding leidt tot ouderverstoting.

 

Ouderonthechting heeft oudervervreemding en ouderverstoting tot gevolg. 

 

Vervreemdende ouders hebben veel meer instrumenten dan de verstoten ouders. Ze zijn in staat om een kind binnenkort tijd grondig te hersenspoelen (gaslighting in populair nederlands) en van mening te doen veranderen door het vertrouwen in de andere ouder volledig te ondermijnen. Dat is niet al te moeilijk zolang het kind nog jong is en er niemand in de buurt is om de kwaadwillende "liefhebbende" ouder tegengas te geven.

 

  'Wacht maar tot hij 12 is, je zult je zoon nooit meer zien!'

 

Een paar jaar vóór mijn definitieve afscheid met mijn zoon werd hij door zijn moeder naar een psychiater werd gebracht wegens grote emotionele problemen. Zijn moeder had hem na onze scheiding al enkele maanden bij me weg gehouden. Als klein kind was zij zelf beschadigd door geweld wat ze had meegemaakt. Sindsdien heeft ze altijd moeite gehad om met mannen samen te werken. Bij onze scheiding zei ze dan ook dat ze nooit meer met me zou praten waardoor alle communicatie via advocaten moest verlopen. Het vervolg kun je je voorstellen als je kinderen hebt en afspraken maken nodig is.

 

Ik dacht dat het Nederlands rechtssysteem mij wel zou beschermen tegen de vele verzinsels en grove leugens over mij... ons verleden wel kon ontmantelen. Maar ik was verbaasd over het gemak waarmee allerlei instanties om de tuin konden worden geleid en mijn ouderschap al snel aan banden legde. Aan waarheidsvinding wordt niet gedaan dus zou het wel waar zijn: het kind zegt toch zelf dat het niet meer zijn vader wil zien?

 

Geen kind stoot uit zichzelf één van de ouders af

 

Het vervolg op die eerste 'frustratie van de omgang' startte 25 november 2016. Sinds die dag zag of sprak ik mijn zoon niet meer. Die dag op zijn elfde jaar  (volgens de omgangsregeling zou hij bij mij zijn) werd hij door zijn moeder (zonder dat iemand het wist) naar Parijs gebracht en (zeer waarschijnlijk) gehersenspoeld.

Sindsdien is hij beschuldigend en boos op mij, terwijl wij altijd een goede liefdevolle relatie hadden. Later werd hij uit frustratie ook agressief naar mij. Dit fragment is te horen aan het einde van de documentaire Verstoten Vaders omdat ik het geluid van mijn camera toevallig aan had staan.

 

Ik heb rechtszaken gevoerd om de omgang te doen herstellen. Geen uitspraak van een rechter werd door de moeder opgevolgd. Er stond trouwens geen enkele handhaving tegenover. Maar de lange wachttijden zorgden ervoor dat het kind een hechte coalitie ging vormen met zijn moeder.

 

Enkele maanden later merkte de Raad voor Kinderbescherming op dat het loyaliteit-conflict voor mijn zoon was verergerd: gespleten loyaliteit. De rechtbank besloot de jongen evenwel te horen op zijn elfde jaar en zonder een deskundige kinderpsycholoog aanwezig. Hij overtuigde de rechtbank dat hij zijn vader niet meer wilde ontmoeten.

 

Ouders hebben als oerinstinct dat ze hun kind willen beschermen,ook kinderen hun ouders. Het kind met een pathogene ouder [de psychisch beschadigd persoon die zijn / haar persoonlijke emoties op het kind en de ex-partner projecteert] wordt aangemoedigd om de relatie met de andere ouder af te wijzen en een [transgenerationele] coalitie te vormen tegen de andere ouder om gedeeld ouderschap af te wijzen en uit te sluiten.

 

Ik hoop dat mijn zoon ooit zal begrijpen dat ik niet zijn moeder aanval maar de oorzaken en gevolgen van ouderverstoting bloot wil leggen voor toekomstige generaties. 

Ik zal altijd van hem en zijn moeder blijven houden, maar accepteer niet dat het zo ver heeft moeten komen.

Ik zal er altijd zijn om misverstanden op te helderen zolang ik leef: het leven te kort is om het te verspillen! Maar het voelt net alsof ik mijn kind levend heb moeten 'begraven'. 

 

 Gerard